Programma

Beste Gentenaars,

Graag stellen wij u hierna in beknopte vorm ons verkiezingsprogramma voor, zodat u weet wat u van ons mag verwachten. De volledige versie kan u terugvinden op onze verkiezingssite www.nvagent.be

Gent is een mooie stad en – wij willen eerlijk en fair blijven – dit is zeker ook de verdienste van de paarse coalitie van socialisten en liberalen die sinds 1989 de stad bestuurt.

Maar de laatste jaren zit er behoorlijk wat sleet op deze formule. Deels omdat de politici die met het paars project zijn gestart, intussen niet langer deel uit maken van het beleid; deels omdat té lang aan de macht zijn, onvermijdelijk leidt tot een gebrek aan ambitie en zelfgenoegzaamheid.

Paars blijkt inmiddels ook zelf te begrijpen dat paars over en out is : door in kartel met Groen! naar de verkiezingen te stappen, geeft de SP.A duidelijk te kennen dat deze formule op is, en dat het tijd is voor iets anders. De SP.A Gent kiest niet langer voor een evenwicht tussen links en rechts, maar voor een exclusief (zogenaamd) progressief, links beleid.

Maar er is meer aan de hand. In de voorbije maanden hebben wij het gevoerde beleid grondig bestudeerd, en dat blijkt in realiteit toch minder goed te zijn dan de paarse coalitie weet te verkondigen. De burgemeester is een uitstekend verkoper,maar hij verkoopt een stadsbeleid met veel gebreken. In Gent worden de zaken vaak anders – lees mooier- voorgesteld dan ze in werkelijkheid zijn!

In de hiernavolgende hoofdstukken gaan wij hierop dieper in. Let op, wij spuien niet zomaar kritiek op het huidige beleid. Integendeel, wij baseren ons op de feiten en de werkelijke situatie, en formuleren op basis daarvan onze beoordeling over het paars beleid. Daarna geven wij onze eigen visie en bieden wij een haalbaar alternatief aan. Wij zijn geen dromers,maar staan met beide voeten in de dagdagelijkse realiteit. Wij geven eerlijke kritiek en leggen daarna aan de hand van concrete voorstellen uit waar wij met de stad naartoe willen, thema per thema.

Als u het allemaal doorleest, zal u merken dat in het gevoerde beleid een aantal elementen systematisch terugkomen. Het paarse beleid is meestal niet wat het lijkt… . Graag uw aandacht voor volgende thema’s in willekeurige volgorde:

Realiteit I: Gent lijkt een sociale stad met een beleid dat vooral gericht is op de(zogeheten) kansengroepen. Maar alle inspanningen blijken een maat voor niets: niet alleen is de armoede gestegen, er is tussen 2006 en vandaag geen enkel sociale woning bijgekomen. Bovendien blijkt dat de voortdurende focus op het zogenaamde gelijke kansenbeleid, gebeurt op rekening van de middenklasse. De Gentenaars die voor een gemiddeld loon met zijn tweeën gaan werken, vallen vaak uit de boot wanneer zij een beroep willen doen op kinderopvang of wanneer zij een gepaste school zoeken voor hun kind. De reden? Omdat deze gezinnen in het kader van het gelijke kansenbeleid niet in aanmerking komen. Gevolg? Zij ontvluchten de stad en verhuizen.

Realiteit II: Meer geven aan wie het minst heeft, is een rechtvaardig principe. Maar het wordt onrechtvaardig als blijkt dat het gemeentelijk beleid die arme mensen (bijvoorbeeld uit het voormalige Oostblok) zelf aantrekt door ze al te makkelijk uitkeringen toe te stoppen. Dat zorgt – het is zinloos dat te ontkennen - niet alleen voor een portie overlast en extra onveiligheid, maar het zet vooral én de stad als leefgemeenschap én de sociale bescherming als systeem zwaar onder druk. Gevolg? Gent is de stad met – naar verhouding – het grootste aantal leefloners. Bovendien zijn twee op drie van hen niet in België geboren. Ook de inspanningen van de stad om deze mensen aan het werk te krijgen, zijn totnogtoe ondermaats gebleken. Het paars beleid heeft deze wantoestanden zelf gecreëerd, maar zag pas de gevolgen in toen het al te laat was. Het enige excuus dat overbleef : “Wij zijn het slachtoffer van onze eigen goedheid.”

Realiteit III: De stad Gent telt (per duizend inwoners) het hoogste aantal personeelsleden in heel Vlaanderen; bijna het dubbele aantal van de stad Leuven. Daarbovenop is het beleid versnipperd over allerlei gesubsidieerde nevenorganisaties, die vaak dezelfde functie hebben. Deze overlappingen zijn schering en inslag, en dienen om de democratische controle van de gemeenteraad te ontlopen. Wij hebben enerzijds (te)veel stadspersoneel, anderzijds gaat de dienstverlening er intussen op achteruit, of op zijn minst is de verhouding tussen het geïnvesteerde geld in personeel en wat de burger hiervoor terugkrijgt, niet in balans. De stadsdiensten zijn bovendien gestructureerd zoals een Mexicaans leger: veel generaals, maar te weinig gewone soldaten.

Realiteit IV: Ook inzake mobiliteit en openbare werken zijn er plannen te over. In Gent worden zelden of nooit openbare werken ,die wél binnen de afgesproken tijd en/of binnen het afgesproken budget, uitgevoerd. Allerlei projecten (leenfietsen, verkeers- en parkeerbegeleiding,…) worden bij de minste tegenwind uit – of afgesteld. En wat eerst jaren niet bespreekbaar was (bijvoorbeeld het eerste kwartier gratis parkeren), wordt plots mogelijk in het jaar voor de verkiezingen.

Realiteit V: De permanente openbare werken, die altijd langer duren dan gepland, en het gebrek aan coördinatie ervan, heeft een grote impact op de lokale middenstand. Veel winkeliers en handelszaken zagen hierdoor hun klantenbestand de voorbije jaren fel slinken en zijn het lawaai, de stofwolken, de opengebroken straten,… moe. Gent pretendeert een ondernemersvriendelijke stad te zijn, maar ook hier is niets zoals het lijkt. De administratieve vereenvoudiging – belangrijk voor onze ondernemers – is wel aangekondigd maar ook hier laat de praktijk op zich wachten.

Realiteit VI: Over wonen wordt veel gepraat, maar het probleem wordt niet aangepakt. Het aantal betaalbare koop- en huurwoningen blijft dalen. Gevolg? Jonge gezinnen gaan noodgedwongen buiten de stad wonen.

Realiteit VII: Gent is er de voorbije jaren niet veiliger op geworden, mede ten gevolge van het hierboven beschreven laks migratiebeleid. Maar dat is niet de enige oorzaak. Wie aandachtig luistert naar menig politievrouw – of man, hoort steeds hetzelfde verhaal: de echte en alsmaar toenemende problemen moeten onder de mat geveegd worden. Er wordt een “gericht zwijgen”-beleid gevoerd.

En dat brengt ons bij het enige wat nauwelijks te verbeteren valt: de communicatie. Versta hieronder wel: het verkopen van het beleid. Een uitgebreide stadscommunicatiedienst, een communicatieafdeling in elk stadsdepartement én een hoop externe (dure) communicatiebedrijven, moeten ervoor zorgen dat het blazoen van de paarse coalitie schittert, zodat u de indruk krijgt dat de stad goed bestuurd wordt.

Ten slotte moeten wij vaststellen dat niet alle Gentenaars op een gelijkwaardige manier behandeld worden. De inwoners van de deelgemeenten worden vaak stiefmoederlijk behandeld. Prestigeprojecten in de binnenstad zijn kennelijk meer waard dan de leefomgeving van de mensen in de rand. Nochtans, ook hier zou het gelijke kansenbeleid van toepassing moeten zijn: iedereen betaalt belasting, ook de Gentenaars uit de randgemeenten.

Onze kritiek is hard, maar terecht en wij kunnen er veel uit leren. Wij beloven, met N-VA aan het stuur, geen valse beloftes of grootse doelstellingen, maar haalbare, concrete alternatieven voor de diverse problemen waarmee onze stad te kampen heeft. Wij prediken geen revolutie, maar gewoon een goed bestuur.

Voor de N-VA staat goed bestuur gelijk aan verantwoordelijkheid. Samenleven betekent immers dat alle inwoners mee verantwoordelijk zijn voor het welzijn in onze stad. Verantwoordelijkheid slaat niet enkel op rechten maar ook op plichten die voor iedereen van toepassing zijn. Meer verantwoordelijkheid betekent minder regels en minder bureaucratie. Dit betekent dat wij met zijn allen moeten bereid zijn de belangen van onze samenleving te laten primeren op onze eigen belangen zodat wij samen van onze stad een (h)echte (leef)gemeenschap kunnen maken. Concreet betekent dit dat ieder van ons zijn/haar steentje moet bijdragen, naargelang ons eigen vermogen. Om te ‘krijgen’ moet je dus ook bereid zijn te ‘geven’, en geven betekent niet noodzakelijk geld.

Welke doelstellingen wil de N-VA realiseren?

Doelstelling I: Het stadsbestuur moet uiteraard het goede voorbeeld geven. Hoe? Door krachtig en efficiënt op te treden zodat elke vorm van verspilling en/of versnippering wordt weggewerkt. De vele maatschappelijke uitdagingen (oa. de vergrijzing, migratie,…) die ons te wachten staan, dwingen overigens tot een doorgedreven spaarzaamheid en een slanker ambtenarenapparaat. De massale pensionering binnen het Gentse personeelskorps in de komende 10 jaar biedt kansen op redelijke en relatief makkelijke besparingen.

Doelstelling II: Onze stad moet een plek zijn waar het goed is om te wonen. De N-VA wil de budgettaire inspanningen op dat vlak minstens verdubbelen. Want er is in Gent sprake van woningnood in de vele betekenissen van het woord. Buitenlandse voorbeelden tonen aan dat hier veel mogelijk is, zelfs in tijden van budgettaire schaarste.

Zo moeten zgn. ‘stadskankers’ resoluut worden aangepakt: de vervallen krotten moeten weg, zodat die vrijgekomen gronden tegen een betaalbare prijs door de stad ter beschikking worden gesteld voor jonge gezinnen. Dat is goed voor de betrokkenen, maar ook voor de buurt die daardoor in alle opzichten wordt opgewaardeerd.

Kwalitatieve hoogbouw is mogelijk. De voorwaarde hiervoor is echter dat woon- en werkfunctie worden gemengd. Ook een evenwichtige sociale mix én de aanwezigheid van huurders en eigenaars zijn essentiële elementen voor kwaliteitsvol wonen. En iedereen is mee verantwoordelijk voor zijn /haar buurt. De straat, de wijk,… dat ben je ook zelf!

Doelstelling III: De N-VA vindt dat er meer moet gebeuren voor mensen die gaan werken. Ook zij moeten kunnen rekenen op kwalitatieve opvang voor hun kinderen en hun kinderen moeten ook naar de school van hun keuze kunnen gaan. Voor de N-VA is kinderopvang en kwalitatief onderwijs een topprioriteit. De stad kan daarbij een veel grotere rol spelen dan ze totnogtoe heeft gedaan: als creatieve bemiddelaar in de veelheid van initiatieven, als inrichter van een eigen netwerk van kwaliteitsscholen en kinderopvang.

Voor de N-VA is het cruciaal: onderwijs verdient respect. Goed onderwijs biedt kansen; het is een springplank naar maatschappelijke vooruitgang. Daarom verdienen de mensen die onderwijzen ook met respect behandeld te worden; zij zijn immers een belangrijke factor in de ontwikkeling van onze kinderen. En alle ouders worden verwacht daaraan mee te werken. Ook dat is verantwoordelijkheid.

De N-VA is van mening dat nieuwkomers zo snel mogelijk Nederlands moeten leren. Taal is een belangrijke factor naar integratie, naar onderwijs, en naar werk. Het is op de eerste plaats in het belang van de nieuwkomer zelf, want levenslang gratis tolken ter beschikking stellen, kost niet enkel ontzettend veel geld aan de gemeenschap, het garandeert een hoge graad van afhankelijkheid en achterstelling.

Doelstelling IV: Gent is al lang geen ‘witte’ stad meer, en dat is zeker geen probleem: van migratie kunnen wij allen beter worden. Maar ook hier is de N-VA heel duidelijk: wij kiezen voor een inclusief beleid. Wie komt, is van harte welkom. Maar de wetten en regels gelden voor iedereen en dus wordt van iedereen verwacht zich hieraan te houden. Wij vragen ook aan alle stadgenoten om bij te dragen tot het welzijn van onze samenleving. Ongecontroleerde migratie leidt tot wantoestanden. Voor de N-VA moet de stad haar rol als sluiswachter voor nieuwkomers zeer ernstig nemen.

Hoe? Niet door nog meer diensten en bureaucratie, maar door volop steun te geven aan verenigingen en zelforganisaties, die mensen helpen zo snel mogelijk volwaardig lid te worden van onze samenleving. Ook sportverenigingen, sociaal-culturele organisaties of wijkorganisaties spelen een belangrijke rol in de integratie. De N-VA is niet van plan een subsidiebeleid te voeren dat exclusief op bepaalde etnische of religieuze groeperingen gericht is. Dit is immers de NIET- inclusieve benadering, en een bevestiging van het onderscheid tussen allochtonen en autochtonen.

Doelstelling V: Tegelijk zal de N-VA volop mensen en middelen inzetten om alle vormen van fraude te bestrijden. Alles wat erop gericht is om van de gemeenschap enkel de lusten te ontvangen en de lasten over te laten aan de anderen, moeten hard worden aangepakt. Ons warm en zorgzaam samenlevingsmodel is te kostbaar om het door profitariaat kapot te laten maken. De N-VA staat voor een rechtvaardige samenleving.

De huidige laksheid van het Gentse OCMW inzake de controle in het algemeen en de controle van werkbereidheid in het bijzonder moet stoppen. Wie voor fraude de ogen sluit, bedriegt niet alleen zichzelf. De N-VA zal ervoor zorgen dat het OCMW veel meer dan vandaag een activeringsinstantie wordt: wie kan, moet (verplicht) aan het werk. Er is immers werk genoeg, en iedereen moet naar kennis en kunde worden ingeschakeld.

Doelstelling VI: Een goede plek om te wonen is per definitie ook een veilige plek. Voor de N-VA is veiligheid dé kerntaak van de overheid. Daarom verwachten wij van justitie en politie niet alleen dat ze de criminaliteit aanpakken. De politiediensten hebben ook een gemeenschapsversterkende opdracht: alle vormen van asociaal gedrag (van te snel rijden tot en met allerlei vormen van hinder en overlast) moeten worden ontmoedigd. Preventief als het kan; repressief als het moet. De N-VA zal er in elke geval voor zorgen dat de politiemensen zelf niet de indruk krijgen dat hun werk voor niets is ; en ook de slachtoffers mogen niet de indruk krijgen dat een beroep doen op politie (en eventueel justitie) geen zin heeft. Niemand mag in deze stad rondlopen met het idee dat straffeloosheid hier de norm is.

Onze beleidsplannen zijn getest op hun haalbaarheid en hun goede werking. Bovendien zijn ze ook nog betaalbaar.

Want ook dat moet duidelijk zijn: voor de N-VA mag de globale belastingsdruk niet stijgen. Concreet: als nieuw beleid aan de burgers geld kost, dan moet er op een ander vlak voor hetzelfde bedrag bezuinigd worden. En na een ernstige audit van de stedelijke financiën moet een gerichte lastenverlaging voor de actieve Gentenaar mogelijk zijn.

Is ons Gents partijprogramma rechts, links, conservatief of progressief? Aan u om het te beoordelen. Dat soort etiketten interesseert ons niet echt. Wij zijn er in elk geval zeker van dat wat wij voor staan, goed is voor de hele Gentse gemeenschap. De N-VA wil meer Gent voor iedereen die wil meewerken om van deze stad de mooiste en beste stad van Vlaanderen te maken. En daarvoor rekenen wij op uw steun en uw stem!

Ons programma wordt hierna samengevat in vier overzichtelijke hoofdstukken: een over goed bestuur, een over de leefbaarheid, een over economie en werk, en een laatste over de stad als dé plaats waar het goed is om leven. Samen vormen ze het Klavertjevier van het Gent zoals wij dat zien. Het is de samenvatting van een veel uitgebreider versie die u hier terugvindt.